مباني روانشناختي برنامهريزي آموزشي و درسي
چکيده
در اين مقاله به بررسي مباني روانشناختي برنامهريزي آموزشي و درسي پرداختهايم که پس از شرح واژگان وارد بحث اصلي شدهايم يکي از واژگان مهم و کليدي مبنا است که در علوم تربيتي عبارت است از بحث از موقعيت، امکانات و محدوديتهاي انسان و ضرورتهايي که زندگي او را همواره تحتِ تاثير قرار ميدهد يا به تعبيري مباني هستهايي است که از آن بايدها و نبايدها (اصول) اتخاذ ميشود. در قسمت برنامهريزي آموزشي و درسي که با يادگيري فراگير سروکار دارد، در رويکردهاي مختلف، مانند مباني فلسفي، اجتماعي روانشناسي و... مورد بررسي قرار ميگيرد، که از ميان اين مباني تنها به مباني روانشناسي اکتفا ميکنيم که در روانشناسي نيز در مکاتب مختلف روانشناسي بحث ميشود که در اينجا تنها به ديدگاه مکاتب شناختي، رفتارگرايي، انسانگرايي و روانشناسي رشد پرداختهايم زيرا هر کدام از اين مکاتب ياد شده در مورد يادگيري و نيازهاي انسان سخني دارند که در برنامهريزي درسي و آموزشي کاربرد فراوان دارد و بايد برنامهريزان اين خصوصيات را در نظر داشته باشند تا در هر زمينه انسانهاي متخصص، کارآمد و متعهد تربيت شوند.
کليد واژه. مباني، آموزش، تدريس، روانشناسي، رفتار، برنامهريزي، برنامهريزي درسي و آموزشي، شناخت، جوان و کودک.